{"id":34642,"date":"2006-04-17T11:41:19","date_gmt":"2006-04-17T09:41:19","guid":{"rendered":"https:\/\/mancomun.gal\/institutos-e-universidades-apostan-pola-plataforma-libre-de-e-learning-moodle\/"},"modified":"2023-05-09T14:57:39","modified_gmt":"2023-05-09T12:57:39","slug":"institutos-e-universidades-apostan-pola-plataforma-libre-de-e-learning-moodle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/institutos-e-universidades-apostan-pola-plataforma-libre-de-e-learning-moodle\/","title":{"rendered":"Institutos e universidades apostan pola plataforma libre de 'e-learning' Moodle"},"content":{"rendered":"
\"logo<\/a>Moodle<\/a> \u00e9 unha contorna virtual de aprendizaxe que est\u00e1 en boca de cada vez m\u00e1is profesores espa\u00f1ois. Un total de 1.300 institutos e universidades \u00fasano como complemento \u00e1s s\u00faas clases presenciais. A escala mundial, conta con m\u00e1is de dous mill\u00f3ns de usuarios. En tres anos, esta plataforma de c\u00f3digo aberto p\u00faxose \u00e1 cabeza do mercado de aprendizaxe a distancia, o [[e-learning]].<\/p><\/div>\n

<\/p>\n

Un australiano, Martin Dougiamas, iniciaba o proxecto Moodle en 1999. A primeira versi\u00f3n sa\u00edu en 2002 e empezou o seu crecemento exponencial. Hoxe vai cami\u00f1o de converterse nun est\u00e1ndar de plataforma educativa virtual, con usuarios tan prestixiosos como a brit\u00e1nica Open University, con 180.000 estudantes. Est\u00e1 presente en m\u00e1is de 146 pa\u00edses e traduciuse a 70 idiomas. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Recentemente, a Oficina de Cooperaci\u00f3n Universitaria abandonaba a venda de plataformas educativas de pago para centrar o seu negocio en Moodle.<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
En febreiro creouse nas Palmas de Gran Canaria o Grupo de Universidades Moodle para promover a colaboraci\u00f3n tecnol\u00f3xica e psicopedag\u00f3gica entre elas. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Espa\u00f1a aposta forte por Moodle, non en balde o segundo do proxecto, Eloy Lafuente, \u00e9 de Logro\u00f1o. \u00abEspa\u00f1a \u00e9 unha potencia Moodle no mundo\u00bb, afirma o profesor Jordi Adell, da Universidade Jaume I de Castell\u00f3n (UJI). A UJI empezou a experimentar con Moodle en 2002. Actualmente hai 1.300 centros educativos espa\u00f1ois rexistrados na p\u00e1xina de Moodle, a\u00ednda que non \u00e9 obligatorio facelo, polo que poden ser m\u00e1is. Destes, o 70% son institutos e o resto universidades. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
En 2004, a UJI e a Universidade das Palmas de Gran Canaria (ULPGC) adoptaban Moodle institucionalmente. Nun ano, sum\u00e1ronse as universidades de M\u00e1laga, C\u00e1diz, Extremadura, Polit\u00e9cnica de Catalu\u00f1a e Rovira i Virgili, en Tarragona. Tam\u00e9n se emprega en departamentos de universidades de Cartagena, C\u00f3rdoba, Aut\u00f3nomas de Barcelona e Madrid, Granada, A Lagoa, Le\u00f3n, Pa\u00eds Vasco, Pompeu Fabra, Sevilla, Valencia, Alcal\u00e1, Carlos III de Madrid, Castilla-A Mancha, Rei Juan Carlos, Salamanca, Valladolid e algunhas privadas.<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
O groso de centros con Moodle son os institutos. Os catal\u00e1ns e andaluces foron os primeiros. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Hoxe existen tres proxectos institucionais de apoio a institutos que o utilizan: EducaMadrid (Comunidade de Madrid), cuxa aula virtual ten Moodle como ferramenta base; Linex (Extremadura), tam\u00e9n o incl\u00fae, e o Aula Virtual de teleformaci\u00f3n e apoio ao ensino presencial (Canarias), desenvolvida en colaboraci\u00f3n coa ULPGC. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
O que gusta aos profesores de Moodle \u00e9 que \u00e9 c\u00f3digo aberto e libre. As\u00ed, poden modificar, crear e engadir m\u00f3dulos e aplicaci\u00f3ns ao seu gusto e compartilos con outros docentes. M\u00e1is de mil persoas da comunidade educativa espa\u00f1ola participan na comunidade Moodle, aportando soluci\u00f3ns pedag\u00f3xicas, inform\u00e1ticas, de dese\u00f1o ou detectando erros. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00c9 software para profesores feito por profesores. Ademais, ao ser libre pode obterse gratuitamente, o que aforra deceas de miles de euros aos centros educativos. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Funciona con Linux, MacOS e Windows e \u00e9 f\u00e1cil de usar: \u00abPode adaptarse \u00e1s necesidades de calquera instituci\u00f3n, nunha clase cun profesor ou nunha gran universidade, realizar actividades did\u00e1cticas sofisticadas ou non e, ao usar formatos abertos, os contidos non quedan prisioneiros en formatos propietarios\u00bb, afirma Adell. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
O Moodle serve tam\u00e9n para a formaci\u00f3n a distancia, pero a maior\u00eda de universidades \u00fasano como complemento das clases presenciais, explica Adell: \u00abPermite distribu\u00edr materiais de aprendizaxe, crear e xestionar debates tem\u00e1ticos e tabl\u00f3ns de anuncios, pasar cuestionarios aos estudantes, avaliar tarefas, integrar recursos de Internet, crear glosarios e dicionarios, xestionar o tempo a trav\u00e9s dun calendario global de distintas asignaturas, ofrece ferramentas de comunicaci\u00f3n entre os estudantes, como a mensaxer\u00eda instant\u00e1nea, permite a tutor\u00eda electr\u00f3nica en privado ou en grupo, calcula estat\u00edsticas, xestiona as cualificaci\u00f3ns, etc\u00e9tera\u00bb. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Adell asegura que tam\u00e9n lles gusta aos estudantes. \u00abAf\u00f3rralles tempo: non te\u00f1en que desprazarse \u00e1 universidade para preguntar d\u00fabidas ao profesor ou conseguir fotocopias de apuntes, e poden comunicarse en tempo real con compa\u00f1eiros para traballos conxuntos. Nas actividades en rede queda constancia da s\u00faa participaci\u00f3n, cara \u00e1 avaliaci\u00f3n. As\u00ed, os que participan pouco nas clases presenciales te\u00f1en oportunidade de facer o\u00edr a s\u00faa voz\u00bb. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Alg\u00fans docentes non se dan por decatados, explica o profesor: \u00abSe non manexan recursos electr\u00f3nicos, t\u00e9\u00f1eno todo en papel ou empregan a metodolox\u00eda de clase magistral, toma de apuntes e exame final, \u00e9 dif\u00edcil que Moodle lles axude\u00bb. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Outro entusiasta de Moodle \u00e9 Enrique Castro, investigador en neurociencias e profesor de Bioqu\u00edmica na ULPGC. Creou diversos m\u00f3dulos e escribiu dous manuais. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
A Universidade das Palmas usa Moodle de forma exemplar, explica: \u00ab\u00c9 un servizo m\u00e1is, como a tiza ou o correo electr\u00f3nico. Ofrec\u00e9molo a todos os \u00e1mbitos do ensino. Todos os estudantes, profesores e asignaturas est\u00e1n precargados no campus virtual, esperando que libremente decidan usalo. Non \u00e9 obligatorio. Das 3.000 asignaturas, 1.500 profesores e 23.000 estudantes que temos, a metade empr\u00e9gao\u00bb. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
A ULPGC \u00e9 a \u00fanica universidade p\u00fablica en Espa\u00f1a que ten unha facultade de teleformaci\u00f3n e usa plataformas virtuais desde 1998. Adoptou Moodle. \u00dasao tanto para titulaciones a distancia como para apoiar a docencia presencial; tam\u00e9n se ofrece aos grupos de investigaci\u00f3n que queiran un espazo virtual de teletraballo. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Castro pon como exemplo da s\u00faa utilidade os foros de discusi\u00f3n: \u00abPermiten manter unha discusi\u00f3n viva durante d\u00edas, para que estudantes e profesores sopesen as s\u00faas respostas, non como en 10 minutos no aula. Pode parecer trivial, pero \u00e9 notable a falta de participaci\u00f3n dos alumnos en clase. A dispo\u00f1ibilidade dun foro asincr\u00f3nico permite que se susciten d\u00fabidas dunha forma m\u00e1is frecuente e que queden dispo\u00f1ibles para todos os estudantes, sen que o profesor te\u00f1a que responder a mesma d\u00fabida decenas de veces\u00bb.<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Outro exemplo: \u00abAntes, os estudantes entregaban os seus traballos en papel. O profesor deb\u00eda ter unha lista de quen entregara e cando, e o alumno deb\u00eda buscar ao profesor para darlle o traballo. Con Moodle, o sistema rexistra a data de env\u00edo do traballo, marcando os que se entregan f\u00f3ra de prazo. O profesor selecciona ao alumno na lista para ver cando entregou o traballo e acceder a el, pinchando nun enlace, corrixilo e po\u00f1erlle nota que, autom\u00e1ticamente, pasan ao libro de cualificaci\u00f3ns do estudante, que pode consultar. Ademais, env\u00edaselle a nota por correo electr\u00f3nico. O profesor non ten que facer nada\u00bb. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
O vicerrector da ULPGC, Jos\u00e9 Juan Castro S\u00e1nchez, \u00e9 outro entusiasta de Moodle, para quen a reticencia dalg\u00fans profesores non \u00e9 problema: \u00abImpart\u00edmoslles peri\u00f3dicamente cursos de formaci\u00f3n. Levamos 13 edici\u00f3ns, polas que pasou o 33,66% do noso persoal docente, e estimamos que usan Moodle o 40%, o que demostra que \u00e9 tan doado de usar que non \u00e9 imprescindible facer un curso\u00bb. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Cara a un novo modelo de pedagox\u00eda colaborativa, as plataformes<\/p>\n

virtuais de aprendizaxe est\u00e1n aqu\u00ed para quedarse, opina Jordi Adell: \u00abSon un complemento imprescindible da formaci\u00f3n presencial ou semipresencial. Algunhas actividades real\u00edzanse mellor nunha plataforma que en clase, por falta de tempo por exemplo, e outras ser\u00edan imposibles de facer doutro xeito\u00bb. \u00abPr\u00e1cticamente\u00bb, engade Adell \u00abtodas as universidades usan alg\u00fan tipo de plataforma de aprendizaxe cos seus alumnos. <\/p><\/div>\n

\u00a0<\/div>\n
A reforma da docencia, inherente \u00e1 armonizaci\u00f3n europea, que d\u00e1 gran importancia \u00e1 tutor\u00eda, o traballo en grupo e as actividades aut\u00f3nomas de aprendizaxe potenciar\u00e1 m\u00e1is o seu uso\u00bb. Isto traer\u00e1 grandes cambios, segundo Jos\u00e9 Juan Castro: \u00abA medio prazo, deixar\u00e1 descolgados aos profesores que se resisten a unha m\u00ednima virtualizaci\u00f3n das s\u00faas materias, como a incorporaci\u00f3n \u00e1 rede de apuntes e documentos, o uso do correo electr\u00f3nico para comunicarse cos estudantes e a utilizaci\u00f3n intelixente da tecnolox\u00eda para acceder a fontes de informaci\u00f3n. A clase ser\u00e1 cada vez m\u00e1is unha contorna de traballo colaborativo e afastarase do auditorio unidireccional. Ao permitir a participaci\u00f3n asincr\u00f3nica, atraer\u00e1 a profesionais, o que supo\u00f1er\u00e1 unha presi\u00f3n pedag\u00f3xica cara ao pr\u00e1ctico e a intensificaci\u00f3n da tendencia \u00e1 formaci\u00f3n toda a vida\u00bb. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
De todos os xeitos, os entrevistados coinciden no seu rexeitamento cara a unha educaci\u00f3n exclusivamente virtual. <\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
O Massachusetts Institute of Technology publica na Rede os contidos dos seus cursos, pero Enrique Castro aclara: \u00abO propio MIT indica que simplemente lendo esta informaci\u00f3n non se obt\u00e9n unha educaci\u00f3n MIT\u00bb. O valor engadido \u00e9 a interacci\u00f3n estudante-profesor. \u00abMalia todos os avances, a relaci\u00f3n persoal segue sendo a base e o m\u00e9todo m\u00e1is eficaz. Un docente non \u00e9 un busto parlante sustituible por un ordenador\u00bb. Segundo Castro, Moodle \u00e9 unha extensi\u00f3n desta interacci\u00f3n: \u00abPermite unha xesti\u00f3n m\u00e1is eficaz do tempo, con maior comunicaci\u00f3n e interactividade, pero en ning\u00fan momento susciteime, nin eu nin a universidade, ir cara a un modelo de ensino totalmente a distancia. \u00c9 un complemento que nos leva a novas formas de docencia, na que o importante non son tanto as horas de clase presencial, sen\u00f3n o traballo particular do alumno\u00bb.<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
Fonte: www.elpais.es<\/a> \u00a0<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\"logo<\/a>Moodle<\/a> \u00e9 unha contorna virtual de aprendizaxe que est\u00e1 en boca de cada vez m\u00e1is profesores espa\u00f1ois. Un total de 1.300 institutos e universidades \u00fasano como complemento \u00e1s s\u00faas clases presenciais. A escala mundial, conta con m\u00e1is de dous mill\u00f3ns de usuarios. En tres anos, esta plataforma de c\u00f3digo aberto p\u00faxose \u00e1 cabeza do mercado de aprendizaxe a distancia, o [[e-learning]].<\/p><\/div>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":220,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-34642","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34642","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=34642"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34642\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":34643,"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34642\/revisions\/34643"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/media\/220"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=34642"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=34642"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mancomun.gal\/es\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=34642"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}