O Bundesheer, as Forzas Armadas de Austria, segue a contar a súa experiencia coa migración de 16.000 ordenadores a LibreOffice. Nesta segunda entrega da entrevista publicada no blog en español da Document Foundation, o exército austríaco afonda en como colaborou co desenvolvemento do programa, por que escolleu o formato ODF e, sobre todo, por que a verdadeira razón do cambio non foron os cartos, senón a independencia tecnolóxica.

Financiando melloras reais para todos os usuarios
Antes de decidir que funcionalidades impulsar, o Bundesheer fixo unha convocatoria aberta a nivel europeo para conseguir apoio e capacidade de desenvolvemento para LibreOffice. Da man desa colaboración naceron melloras moi visibles que se presentaron na Conferencia de LibreOffice 2025, como:
- A posibilidade de editar as notas do Impress directamente desde a vista de edición das diapositivas, sen ter que saltar a unha vista separada.
- Desprazarse por unha presentación coa roda do rato, sen necesidade de pasar pola vista xeral de diapositivas.
Son cambios pequenos no papel pero que melloran moito o día a día, e que xa están dispoñibles para calquera persoa usuaria de LibreOffice en todo o mundo. O exército destaca que non son os únicos que contribúen ao proxecto e que valoran moito ese intercambio: usan melloras doutras organizacións e comparten as súas propias, nun exemplo claro do que fai forte á comunidade do software libre.
Extensións propias, algunhas de código aberto
Ademais de contribuír directamente a LibreOffice, o Bundesheer desenvolveu tamén extensións de uso interno. Unha delas integra un sistema de axuda contextual propio. Outra, aloxada en GitHub e dispoñible como software libre, engade símbolos militares e tácticos — está en fase de “release candidate” pero xa funciona ben, e podería ser moi útil para a colaboración con outros exércitos, xa que segundo indican non existe alternativa equivalente noutros sitios.
ODF como estándar, pero con portas abertas a OOXML
Internamente traballan co formato Open Document (ODF), estándar ISO e aberto, co que LibreOffice ofrece o mellor rendemento. Porén, como moitos socios externos non usan ODF, resulta clave que LibreOffice tamén poida abrir e editar ficheiros en Office Open XML (OOXML) para poder intercambiar documentos sen problemas cun mundo que aínda usa maioritariamente outros programas.
E o correo electrónico, que?
A migración non tocou o correo: LibreOffice non trae cliente de email propio, pero iso non foi un atranco. O Bundesheer xa dispón dunha ampla infraestrutura baseada en software libre e ferramentas independentes de plataforma, así que non foi necesario substituír Outlook nin Microsoft Exchange.
O motivo de fondo: soberanía dixital, non aforro
Este é o punto central do artigo. A migración non se fixo para aforrar en licenzas, senón para garantir que as forzas armadas poidan seguir funcionando aínda que outras infraestruturas ou provedores deixen de estar dispoñibles. Non se poden permitir depender de infraestrutura pública nin asumir que os seus datos se procesan nun centro de datos alleo. É unha motivación moi distinta á de hai vinte anos, cando moitas organizacións miraban cara ao software libre principalmente por cuestións de custo. Aquí, desde o principio, sabían que ían ter que investir recursos no propio desenvolvemento do produto.
Por que LibreOffice e por que The Document Foundation
A elección non foi só técnica, senón tamén sobre quen hai detrás do proxecto:
- LibreOffice usa ODF, formato aberto e estandarizado, clave para a independencia tecnolóxica.
- É software realmente libre en toda a súa extensión, sen un núcleo aberto acompañado de funcións empresariais de pago agochadas — o que evita que funcións esenciais queden atrapadas detrás dunha licenza comercial.
- Existe un ecosistema maduro de empresas arredor do proxecto que ofrecen mantemento, soporte, corrección de vulnerabilidades e despregamento seguro — todo o que unha organización deste tamaño necesita, e non simplemente “software gratis”.
Consellos para outras organizacións que queiran dar o salto
O Bundesheer, que xa recibiu moitas consultas doutras entidades interesadas na súa experiencia, deixa dúas recomendacións principais:
- Aproveitar o coñecemento da comunidade: aprender a usar Bugzilla, seguir as folas de ruta, ler as notas de versión e coñecer ben o ecosistema antes de lanzarse.
- Planificar e financiar o proxecto como o que é: unha migración de suite ofimática non é como actualizar Office cada certo tempo, é un proxecto de gran magnitude que precisa equipo propio, xestión do cambio, probas e coordinación con provedores especializados — non algo que se poida facer “cando haxa tempo”.
Ademais, o exército amosouse interesado en axudar a crear unha comunidade de LibreOffice para administracións públicas e empresas, para acelerar o desenvolvemento colaborativo do proxecto. Quen queira contactar con eles pode escribir a libreoffice@bmlv.gv.at.
Fonte: Por qué y cómo el Ejército de Austria migró 16.000 computadoras a LibreOffice (Parte 2), de Daniel A. Rodriguez, publicado no blog en español de The Document Foundation.
